Magda Buczek — born in 2000 in Lublin — is an artist working with installation, video, performance, and sculpture. In her practice, she focuses on themes of memory inscribed in the body, trauma—both personal and collective—and the reclamation of female agency and subjectivity within patriarchal systems of control. She is interested in the body as an archive of experience, as well as a space of political resistance and transformation.
She is a student of the Sculpture Department at the Academy of Fine Arts in Wrocław. She has participated in exhibitions and artistic projects such as Living Blood (Oblatów 4, Katowice), The Weight of Skin (Browar Mieszczański, Wrocław), Disappearances as Infection (BWA Wałbrzych), and the second edition of the cycle Against(standing). Silence shattering through the body at Turnus Gallery in Warsaw was realized by the Katarzyna Kozyra Foundation.
I see art as a potential force for unification and community-building. For me, it is a form of communication—a site of encounter, an opportunity for dialogue, and for shared feeling and empathy.
In my practice, I attempt to redefine femininity and to reclaim it from the traps of the male gaze, which is often, unfortunately, deeply internalized. “You are a woman with a man inside watching a woman. You are your own voyeur,” wrote Margaret Atwood in The Robber Bride. I seek to reclaim what is feminine and to restore agency and subjectivity to the female body 1234.
I work with installation, video, performance, and sculpture, treating the body—both my own and a symbolic one—as an archive of experience 56.
I am interested in memory inscribed in matter: tension, trauma, shame, but also the process of moving beyond them. I draw inspiration from personal experience, with an awareness that what affects me as an individual also affects us—women—collectively.
In my working process, I search for moments of transformation. I examine how the body becomes a site of change: from trauma to agency, from objectification to subjectivity, from discipline to autonomy. I address themes of discrimination, imposed social roles, internalized oppression, and the reclamation of narratives surrounding female experience.
My practice has a critical dimension, but it is not solely accusatory. I treat art as a tool for collectively recognizing a problem and then as an invitation to engage in dialogue about working through it. I am interested in art as a space of healing, solidarity, and change.
1Magda Buczek, "Close, too close", installation, video performance, 2025, Against(standing). Silence shattering through the body, photo: Bartosz Zalewski
2Magda Buczek, "Close, too close", still from the video performance, 2025, Against(standing). Silence shattering through the body. Courtesy of the artist.
3Magda Buczek, "Close, too close", still from the video performance, 2025, Against(standing). Silence shattering through the body. Courtesy of the artist.
4Magda Buczek, "Close, too close", still from the video performance, 2025, Against(standing). Silence shattering through the body. Courtesy of the artist.
5Magda Buczek, "Safe in your skin", 2025, Against(standing). Silence shattering through the body, photo: Bartosz Zalewski
6Magda Buczek, "Safe in your skin", 2025, Against(standing). Silence shattering through the body, photo: Bartosz Zalewski
Magda Buczek – urodzona w 2000 roku w Lublinie. Artystka posługująca się instalacją, wideo, performansem i rzeźbą. W swojej praktyce koncentruje się na tematach pamięci zapisanej w ciele, traumie — osobistej i kolektywnej — oraz na odzyskiwaniu kobiecej sprawczości i podmiotowości w kontekście patriarchalnych mechanizmów kontroli. Interesuje ją ciało jako archiwum doświadczeń oraz przestrzeń politycznego oporu i transformacji. Studentka Wydziału Rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Uczestniczka wystaw i projektów artystycznych, m.in. Żywa Krew (Oblatów 4, Katowice), Ciężar skóry (Browar Mieszczański, Wrocław), Zniknięcia jako infekcja (BWA Wałbrzych) oraz w drugiej edycji cyklu Przeciw(stawanie). Pękająca Cisza Ciałem w Galerii Turnus w Warszawie, realizowanej przez Fundację Katarzyny Kozyry.
W sztuce widzę potencjał do jednoczenia, budowania wspólnoty. Jest dla mnie formą komunikacji, miejscem kontaktu, okazją do dialogu oraz współodczuwania. W swojej praktyce podejmuję próbę redefinicji kobiecości, odzyskania jej z pułapek male gaze, często niestety głęboko zinternalizowanego.
„Jesteś kobietą z mężczyzną w środku, obserwującym kobietę. Jesteś swoim własnym podglądaczem” napisała Margaret Atwood w „Zbójeckiej Narzeczonej”. Pragnę dokonać rewindykacji tego, co kobiece oraz odzyskać podmiotowość kobiecego ciała 1234.
Pracuję z instalacją, wideo, performansem i rzeźbą, traktując ciało — zarówno własne, jak i symboliczne — jako archiwum doświadczeń56. Interesuje mnie pamięć zapisywana w materii: napięcie, trauma, wstyd, ale także proces wychodzenia poza nie. Inspirują mnie osobiste doświadczenia, mając świadomość, że to, co dotyka mnie jako jednostki, dotyka nas — kobiet — kolektywnie.
W procesie pracy poszukuję momentu transformacji. Badam, w jaki sposób ciało staje się miejscem przemiany: od traumy do sprawczości, od uprzedmiotowienia do podmiotowości, od dyscyplinowania do autonomii. Poruszam tematy dyskryminacji, narzucanych ról społecznych, zinternalizowanej opresji i odzyskiwania narracji o kobiecym doświadczeniu.
Moje działania mają charakter krytyczny, lecz nie są wyłącznie oskarżeniem. Traktuję sztukę jako narzędzie wspólnego rozpoznania problemu, a następnie — zaproszenia do dialogu nad jego przepracowaniem. Interesuje mnie sztuka jako przestrzeń uzdrawiania, solidarności i zmiany.
1Magda Buczek, "Close, too close", 2025, Przeciw(stawanie). Pękająca cisza ciałem, fot. Bartosz Zalewski
2Magda Buczek, "Close, too close", 2025, kadr wideo, Przeciw(stawanie). Pękająca cisza ciałem, dzięki uprzejmości artystki
3Magda Buczek, "Close, too close", 2025, kadr wideo, Przeciw(stawanie). Pękająca cisza ciałem, dzięki uprzejmości artystki
4MMagda Buczek, "Close, too close", 2025, kadr wideo, Przeciw(stawanie). Pękająca cisza ciałem, dzięki uprzejmości artystki
5Magda Buczek,"Safe in your skin", 2025, Przeciw(stawanie). Pękająca cisza ciałem, fot. Bartosz Zalewski.jpg
6Magda Buczek,"Safe in your skin", 2025, Przeciw(stawanie). Pękająca cisza ciałem, fot. Bartosz Zalewski.jpg
